Παθογόνο αίτιο: Aculus schlechtendali Nalepa (=Phyllocoptes schlechtendali Nalepa)
Ξενιστές: μηλιά, αχλαδιά και κυδωνιά
Εμφάνιση και Σημασία:
Πρόκειται για ένα συχνό εχθρό των νέων και εντατικών καλλιεργούμενων φυτειών. Μπορεί να προκαλέσει σοβαρές απώλειες στα φυτώρια. Η ζημιά είναι αξιοπρόσεκτη στην αρχή και στα μέσα Ιουνίου. Σε περίπτωση που παρατηρηθεί ο κρίσιμος αριθμός ατόμων (40-60 ανά φύλλο) η προστασία είναι απαραίτητη μόνο μετά την άνθιση. Τα τελευταία χρόνια η ζημιά που προκαλεί αυτό το άκαρι έχει αυξηθεί σημαντικά, ομοίως και η σημασία του.
Συμπτώματα:
Η κάτω επιφάνεια των φύλλων γίνεται καφέ, παίρνει την μορφή κουταλιού και στρίβεται. Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις τα φύλλα πέφτουν και η ανάπτυξη των βλαστών επιβραδύνεται και τελικά σταματά. Η επιφάνεια των καρπών γίνεται θολή και οι ιστοί της επιδερμίδας γίνονται σκληροί. Σε ξηρές χρονιές τα φύλλα δεν λάμπουν ενώ οι καρποί μοιάζουν να έχουν ψηθεί.
Βιολογικός κύκλος:
Τα ανεπτυγμένα ατροκτοειδή (κυλινδρικά) ακάρεα είναι ωχρά κιτρινόλευκα με τέσσερα πόδια. Επιβιώνουν τον χειμώνα στις σχισμές του φλοιού ή στους οφθαλμούς. Ο αριθμός των διαχειμάζοντων ατόμων είναι μικρός και έτσι νωρίς δεν πολλαπλασιάζονται μαζικά. Το άκαρι έχει 10-12 γενιές ετησίως.
Έλεγχος:
Σε φυτείες μηλιάς οι φυσικοί εχθροί του ακάρεως εμφανίζονται συχνά. (Zetzilcia mali, Euseius finlandicusOudemans, Typhlodromus pebibis Wainstein et Arutunjan, Amblyseius andersonii Chant) αλλά η επιπρόσθετη εφαρμογή ακαρεοκτόνων συνιστάται.
