Παθογόνο αίτιο: Operopthera brumata L. et Erannis defoliaria
Ξενιστές: μηλιά, αχλαδιά, κερασιά, βυσσινιά, φουντουκιά, μερικά δασικά φυλλώδη δένδρα, θάμνοι.
Εμφάνιση και Σημασία:
Πρόκειται για Ευρωπαϊκά είδη. Είναι παρόντα σε όλη την Ευρώπη. Η δυναμική του πληθυσμού τους αλλάζει με τον τόπο και τον χρόνο. Μπορούν να εμφανιστούν σε εκμεταλλεύσεις και οπωρώνες ιδιαίτερα όπου κοντά υπάρχουν βελανιδιές και δένδρα του γένους Carpinus. Τα έντομα μπορεί να προκαλέσουν σοβαρές ζημιές κάποιες χρονιές.
Συμπτώματα:
Τα μικρά σκουλήκια ανοίγουν τρύπες στους διογκωμένους, εκφυόμενους οφθαλμούς. Διατρυπούν τους οφθαλμούς, τα άνθη και τα νεαρά ανώριμα φρούτα. Μετά την φύλλωση, συνδέουν τα φύλλα με χαλαρό δίκτυ. Αφήνουν πίσω ασύμμετρα μασημένα και διάτρητα φύλλα και μπορεί να προκαλέσουν ολοκληρωτική καταστροφή. Τα νεαρά προσβεβλημένα φρούτα πέφτουν με γρήγορους ρυθμούς που εξαρτώνται από την έκταση της προσβολής. Με τον τρόπο αυτό τα έντομο προκαλεί σημαντικές απώλειες στην παραγωγή των οπωρώνων.
Βιολογικός κύκλος:
Ετησίως αναπτύσσεται μία μόνο γενιά με πτήσεις αργά το Φθινπόπωρο. Τα κιτρινοπορτοκαλί αυγά είναι διαμέτρου 0,5-0,8 mm. Διαχειμάζουν μεταξύ των λεπιών των οφθαλμών και στα μέρη των κλαδιών και εκκολάπτονται νωρίς. Τα πράσινα χειμερινά σκουλήκια έχουν διάμετρο 15-20 mm. Έχουν καφέ κηλίδες και τα μεγαλύτερα από αυτά μασούν το εσωτερικό τμήμα των οφθαλμών και στην συνέχεια και άλλα μέρη του δένδρου. Ενώ τα σκουλήκια του Operophtera brumata αναπτύσσουν ένα δίχτυ γύρω από τα φύλλα και ψάχνουν για καταφύγιο μέσα σ΄αυτά, οι κάμπιες του Erannis defoliaria ζουν ελεύθερα και τρέφονται κυρίως το βράδυ. Ολοκληρώνουν την ανάπτυξή τους μέχρι τα μέσα Μαΐου. Οι πλήρως ανεπτυγμένες κάμπιες μπαίνουν μέσα στο έδαφος και στο ανώτερο τμήμα του μερικά εκατοστά, σχηματίζουν μια χρυσαλίδα σε ένα δικτυωτό περίβλημα με κόκκους εδάφους. Τα άτομα του Erannis defoliaria μεταμορφώνονται χωρίς περίβλημα 10-14 εκατοστά βάθος από το έδαφος. Μετά το στάδιο της χρυσαλλίδας τον Οκτώβριο τα πτερωτά γκρι αρσενικά και τα σχεδόν άπτερα θηλυκά ζευγαρώνουν, όπου τα θηλυκά σέρνονται στο φύλλωμα του δένδρου και γεννούν τα αυγά τους. Για την εκκόλαψη των πεταλούδων απαιτείται καθίζηση. Γι΄αυτό το λόγο ένα βροχερό φθινόπωρο φέρει τον κίνδυνο εμφάνισης έντονων πτήσεων. Οι όψιμες παγωνιές καθυστερούν σημαντικά την εκκόλαψη της προνύμφης.
Έλεγχος:
Το μικρό και το μεγάλο χειμερινό αρσενικό είναι εύκολο να πιαστούν με φωτεινή παγίδα γιατί έλκονται από το φως., έτσι οι πτήσεις τους μπορούν να προσδιοριστούν από φωτεινές παγίδες πιο νωρίς. Ο προσδιορισμός των κέντρων ζημιάς και την πιθανής ζημιάς – κυρίως σε περιπτώσεις φυτειών οπωροφόρων κοντά σε δάση – μπορεί να μετρηθούν με την μέθοδο των κολλητικών ταινιών. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί και σαν μέθοδος προστασίας σε μικρότερους οπωρώνες. Οι κολλητικές λωρίδες προσαρμόζονται στα κλαδιά των δένδρων και ανανεώνονται συνεχώς. Είναι απαραίτητο να σημειώνεται ο αριθμός των συλληφθέντων θηλυκών και να εκτιμούνται τα αποτελέσματα. Ο χημικός έλεγχος πρέπει να ξεκινά με ένα καθολικό ψεκασμό πριν την έκπτυξη των οφθαλμών ενάντια στα διαχειμάζοντα αυγά.
