Αίτιο: Cladosporium cucumerinum
Ξενιστές: πεπόνι, καρπούζι, κολοκύθα, αγγούρι
Διάδοση και σημαντικότητα:
Η ασθένεια περιγράφηκε για πρώτη φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες, στη Νέα Υόρκη το 1887. Έχει σημειωθεί σε πολλές ψυχρές, εύκρατες περιοχές τις Βόρειας Αμερικής και αργότερα της Ευρώπης και της Ασίας. Οι απώλειες προέρχονται κυρίως από το γεγονός ότι οι καρποί δεν είναι εμπορικοί όταν παρουσιάζουν τα τυπικά χαρακτηριστικά της κλαδοσπορίωσης. Σήμερα, οι απώλειες από τη συγκεκριμένη ασθένεια στην Ευρώπη είναι μικρές, κυρίως λόγω των ανθεκτικών ποικιλιών που χρησιμοποιούνται.
Συμπτώματα και παρόμοιες ασθένειες:
Ο μύκητας μπορεί να προσβάλλει όλα τα υπέργεια μέρη του φυτού, συμπεριλαμβανομένου φύλλα, μίσχους, βλαστούς και καρπούς. Στα φύλλα και στις παραφυάδες τα πρώτα συμπτώματα είναι ανοιχτές πράσινες, υδαρείς κηλίδες. Αυτές οι κηλίδες βαθμιαία γίνονται γκρι προς λευκές και ένας κίτρινος δακτύλιος εμφανίζεται γύρω από τις κηλίδες. Επιμήκεις κηλίδες εμφανίζονται στους μίσχους και στους βλαστούς. Ο ιστός των κηλίδων του φυλλώματος σχίζεται εύκολα καθώς αυτό ξηραίνεται δίνοντας στο φύλλωμα μια εμφάνιση <κουρελιασμένου>. Όταν τα νεότερα φύλλα προσβάλλονται, στιγματίζονται με νεκρές, κίτρινες κηλίδες. Οι παραφυάδες της κορυφής των νεαρών φυτών μπορεί και να νεκρωθούν.
Οι καρποί μπορούν να μολυνθούν σε οποιοδήποτε στάδιο άλλα είναι πιο ευπαθείς όταν είναι νέοι . Οι κηλίδες αρχικά εμφανίζονται ως μικρές, βαθουλωμένες περιοχές με διάμετρο 3-4mm. Μια κολλώδης ουσία μπορεί να εκκρίνεται από τη μολυσμένη περιοχή, ιδιαίτερα αν η επιδερμίδα είναι κατεστραμμένη.
Κύκλος ασθένειας:
Ο μύκητας διαχειμάζει σε παλιά μολυσμένα φυτικά υπολείμματα και στον σπόρο. Τα σπόρια των μυκήτων μεταφέρονται με τα ρούχα και τον εξοπλισμό, καθώς και με τον άνεμο και τα έντομα. Αργότερα, το μυκήλιο αναπτύσσεται ενδοκυτταρικά και αποικίζει όλο τον ιστό του ξενιστή.
Οι πιο ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξη της ασθένειας είναι υγρός καιρός και θερμοκρασίες γύρω και κάτω από 21 °C.
Καταπολέμηση:
Η κλαδοσπορίωση μπορεί να αντιμετωπιστεί καλύτερα με τη χρήση ανθεκτικών ποικιλιών. Ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους για την παρεμπόδιση της ασθένειας είναι τα φυτά να αναπτύσσονται σε εδάφη με καλό αερισμό και καλή στράγγιση. Επίσης η χρήση σπόρου απαλλαγμένου από το παθογόνο είναι πολύ σημαντική.Συστήνεται η εναλλαγή καλλιεργειών για τουλάχιστον τρία χρόνια με φυτά εκτός των κολοκυνθοειδών.
