Όνομα του εχθρού: Agrotis.spp. προνύμφη
Εύρος ξενιστών: Είναι πολυφάγες, όλοι τα φυτά που έχουν τρυφερό βλαστό μπορούν να είναι ξενιστές τους.
Εμφάνιση και σημασία:
Οι εχθροί αυτοί υπάρχουν σε όλη την Ευρώπη. Η πιο κοινή, η η Agrotis segetum είναι λίγο πυκνότερη στα ανατολικά μέρη. Η σημασία τους είναι η ποιοτική ζημιά που κάνουν δημιουργώντας στοές στον κόνδυλο. Σε υγρές συνθήκες, οι τραυματισμοί μπορεί να προκαλέσουν προσβολή από Fusarium ή Erwinia, τα οποία μπορεί να αυξήσουν τη ζημία.
Συμπτώματα:
Οι κόνδυλοι έχουν μια μεγάλη στοά (σπηλιά) ακανόνιστης μορφής. Μερικές φορές η αγρότιδα είναι ορατή μέσα στη σπηλιά ή κοντά στη θέση της ζημιάς. Η βάση των βλαστών σπάνια προσβάλλεται, το φύλλωμα μαραίνεται. Η αγρότιδα είναι κοντά στη νέα ζημιά.
Περιγραφή του εχθρού:
Τα ακμαία είναι πεταλούδες από15 έως 40 χιλιοστά, τα μπροστινά φτερά τους έχουν ειδικά σχέδια, τα οποία δεν είναι συνήθως ορατά. Τα φτερά της πιο κοινής αγρότιδας, της Agrotis segetum είναι γκρίζα-καφέ, και μόνο οι πρόσφατα εκκολαπτόμενες πεταλούδες έχουν σχέδιο. Οι αγρότιδες έχουν μήκος 3 έως τα 40 χιλ., χρώματος γκρίζου-καφέ που μοιάζει με το έδαφος, με μεγάλο, στρογγυλεμένο κεφάλι. Μισούν το φως, ζουν στο έδαφος και κινούνται προς την επιφάνεια του εδάφους μόνο τη νύχτα.
Βιολογικός κύκλος:
Η Agrotis segetum είναι ο πιο συχνός εχθρός αυτής της ομάδας που προκαλεί καταστροφές. Για αυτό το είδος, το τελευταίο στάδιο της αγρότιδας είναι η μορφή διαχείμασης. Όταν το φθινόπωρο είναι μακρύ και αρκετά θερμό, οι αγρότιδες έχουν ακόμη ένα (το έβδομο) στάδιο προνυμφών. Άλλες αγρότιδες έχουν άλλες μεθόδους διαχείμασης. Η Α. segetum έχει 2 γενιές το χρόνο, από τις οποίες και οι δύο μπορούν να προκαλέσουν ζημιές στην πατάτα. Η πρώτη προκαλεί ζημιές στο τέλος της άνοιξης, νωρίς το καλοκαίρι, και η δεύτερη στα τέλη του καλοκαιριού και κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου. Η δεύτερη γενιά έχει πολύ μεγαλύτερο πληθυσμό και προκαλεί συνήθως τις μεγαλύτερες ζημιές. Οι αγρότιδες ζουν στο έδαφος, επειδή δεν τους αρέσει το φως. Τη νύχτα, μπορούν να μετακινούνται σε μεγαλύτερες αποστάσεις (10-20 μέτρα ανά νύχτα) στην επιφάνεια. Τα σκευάσματα ψεκασμού μπορούν να τις καταπολεμήσουν μόνο κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Έλεγχος:
Ο γενετικός έλεγχος δεν αποτελεί λύση ενάντια σε αυτούς τους εχθρούς.
Ο χημικός έλεγχος έχει καλή αποτελεσματικότητα ενάντια στην πρώτη γενεά, ενώ ενάντια στη δεύτερη τα σκευάσματα χάνουν την αποτελεσματικότητά τους. Οι ουσίες επικάλυψης του πατατόσπορου και τα απολυμαντικά εδάφους που χρησιμοποιούνται ενάντια στους σιδηροσκώληκες είναι επίσης αποτελεσματικά ενάντια στις αγρότιδες, αλλά δεν είναι αποτελεσματικά το φθινόπωρο ενάντια στην δεύτερη γενιά.
Οι νεότερες προνύμφες είναι πιο ευαίσθητες στα εντομοκτόνα από τις μεγαλύτερες, έτσι ο καλός συγχρονισμός είναι πολύ σημαντικός. Ψεκασμός στο μέσο της νύχτας με αποτελεσματικά τοξικά εντομοκτόνα (Χλωριωμένοι υδρογονάνθρακες, τοπικά-διασυστηματικά, οργανοφωσφορικά εντομοκτόνα και συνθετικές πυρεθρίνες, βλέπε δορυφόρος της πατάτας) μπορεί να οδηγήσει σε πολύ αποτελεσματικό έλεγχο.
Όταν επισημανθεί ο εχθρός, η βάση των βλαστών πρέπει να είναι υπό επίβλεψη. Η ζημιά είναι συχνά σε μεγάλη έκταση, η εξάπλωση γίνεται συνήθως στην πρώτη γραμμή. Η εμφάνιση απόλυτης διασποράς είναι χαρακτηριστικό ότι δεν υπάρχει ζημιά, αλλά υπάρχει πολύ χαμηλή πυκνότητα. Ο έλεγχος για προνύμφες δίνει σημαντικές πληροφορίες για τα μολυσμένα τμήματα του αγρού και το μέγεθος των προνυμφών.
Στον ψεκασμό, ο όγκος του ψεκαστικού υγρού πρέπει να είναι όσο το δυνατόν μεγαλύτερος. Το σκεύασμα πρέπει να φθάσει στο σώμα της αγρότιδας όταν αυτή κινείται. Το πυκνό φύλλωμα δημιουργεί μεγάλο πρόβλημα δεδομένου ότι μια εξαιρετικά μεγάλη ποσότητα ψεκαστικού υγρού πρέπει να χρησιμοποιηθεί (1000 l/ha αν απαιτείται).
