Προκαλών οργανισμός: Penicillium digitatum (πράσινη μούχλα)
και Penicillium italicum (γαλάζια μούχλα)
Αυτοί οι δυο τύποι μούχλας συμπεριφέρονται παρόμοια.
Φάσμα προσβαλλομένων:Όλοι οι τύποι εσπεριδοειδών είναι ευάλωτοι.
Συχνότητα και σπουδαιότητα :
Η πράσινη και η γαλάζια μούχλα εμφανίζονται σε όλες τις περιοχές παραγωγής εσπεριδοειδών, σ' όλο τον κόσμο. Συνηθέστερη και σημαντικότερη είναι η πράσινη μούχλα, ενώ η γαλάζια είναι λιγότερο συχνή.
Συμπτώματα και παραλλαγές της ασθένειας:
Τα αρχικά συμπτώματα της πράσινης μούχλας είναι παρεμφερή μ' εκείνα της γαλάζιας. Ο προσβεβλημένος ιστός εμφανίζεται σαν απαλό, νερουλό, ελαφρώς αποχρωματισμένο στίγμα. Το στίγμα μεγεθύνεται και η σήψη σύντομα προκαλεί κυστίδια χυμού. Λευκό μυκήλιο εμφανίζεται στην επιφάνεια του φλοιού.
Αφού φτάσει σε διάμετρο περίπου τα 2.5 εκ, παράγονται λαδί ή γαλάζια σπόρια, αφήνοντας ένα στενό λευκό περιθώριο μυκηλίου. Τα γαλάζια σπόρια που καλύπτουν τον καρπό, μπορεί με το χρόνο να γίνουν λαδί-καφέ.
Αν η σχετική υγρασία είναι χαμηλή, όλο το φρούτο συρρικνώνεται και ζαρώνει τελείως. Αν η σχετική υγρασία είναι υψηλή, υπεισέρχονται και άλλα βακτήρια και το φρούτο μετατρέπεται σε μαλακή, αποσυντιθέμενη μάζα.
Κύκλος ασθένειας:
Η γαλάζια και πράσινη μούχλα είναι συναφείς σε κύκλο, διαδικασία μόλυνσης και επιδημιολογία. To Penicillium digitatum (πράσινη μούχλα) επιβιώνει από εποχή σε εποχή κυρίως ως κονίδια. Η μόλυνση αρχίζει με αερομεταφερόμενα σπόρια που εισέρχονται στο φλοιό μέσω τραυμάτων. Ακόμα και τα τραύματα στον ελαιώδη αδένα μπορούν να διευκολύνουν κάποια μόλυνση. Επιπλέον, εισβάλει στον καρπό μέσω πληγών που προκαλούνται φυσιολογικά, όπως από το κρύο, την oleocellosis, και τις βλάβες στον κορμό. Συνήθως ο μύκητας δεν μεταφέρεται από ένα μολυσμένο καρπό στον διπλανό, υγιή καρπό μέσα στις συσκευασίες. Ο κύκλος μόλυνσης και σχηματισμού σπορίων μπορεί να επαναληφθεί πολλές φορές στη διάρκεια της περιόδου σε έναν αποθηκευτικό χώρο και η μολυσματική ουσία αυξάνει την πίεση στη διάρκεια της περιόδου συλλογής αν δεν ληφθούν προληπτικά μέτρα. Η πράσινη μούχλα εξελίσσεται ταχύτερα σε θερμοκρασίες κοντά στους 24ºC και πολύ αργότερα άνω των 30ºC και κάτω των 10ºC. Η σήψη αναστέλλεται πλήρως στον 1ºC.
Το Penicillium Italicum (Γαλάζια μούχλα), αντίθετα με το Penicillium digitatum (πράσινη μούχλα), διαχέεται σε συσκευασίες και έχει ως αποτέλεσμα αρκετές βλάβες στους καρπούς. Όπως και η πράσινη, αναπτύσσεται ταχύτερα γύρω στους 24ºC -όμως η γαλάζια μούχλα αναπτύσσεται καλύτερα από την πράσινη κάτω από τους l0"C και ίσως υπερτερεί έναντι της πράσινης σε καρπούς που αποθηκεύονται σε τέτοιες θερμοκρασίες. Μπορεί επίσης να υπερτερεί στους καρπούς που έχουν δεχτεί θεραπεία με μυκητοκτόνα, γιατί αντίσταση σ' αυτά τα υλικά συχνά παρουσιάζει η P italicum παρά η P. digitatum.
Αντιμετώπιση:
Η αντιμετώπιση της πράσινης μούχλας είναι ίδια μ' εκείνη της γαλάζιας. Η προσεκτική συλλογή και αντίστοιχος χειρισμός των καρπών, ελαχιστοποιεί τις βλάβες στο φλοιό τους και τον κίνδυνο μολύνσεων.
Θα πρέπει να εφαρμοστούν μέτρα εξυγίανσης για να προληφθεί η παραγωγή σπόρων στον προσβεβλημένο καρπό και η συσσώρευση σπόρων στα εργαλεία και το χώρο της συσκευασίας. Η άμεση ψύξη μετά τη συσκευασία, καθυστερεί αρκετά την εμφάνιση της μούχλας, ειδικά αν συνδυαστεί με αποτελεσματικό μυκητοκτόνο.
Τα μυκητοκτόνα που χρησιμοποιούνται μετά τη συγκομιδή συμπεριλαμβάνουν τα thiophanate methyl, imazalil,prochloraz, και guazatine.
