Αίτιο: Sclerotinia sclerotiorum
Ξενιστές:
Ο Sclerotinia sclerotiorum έχει ένα πολύ μεγάλο εύρος ξενιστών. Τα ευπαθή φυτά σ’ αυτό το παθογόνο περιλαμβάνουν 64 οικογένειες, 225 γένη και 361 είδη. Ανάμεσα σ’ αυτά προσβάλει τα πεπόνι, αγγούρι, λάχανο, φασόλι, καρότο, σέλερι, κολιάνδρος, τομάτα, μαρούλι, ραδίκι και ηλίανθο
Διάδοση και σημαντικότητα:
Ο Sclerotinia sclerotiorum έχει παγκόσμια γεωγραφική εξάπλωση αλλά είναι πιο διαδεδομένος στις εύκρατες περιοχές. Γενικά, είναι γνωστός σε όλες τις χώρες όπου υπάρχουν οι κατάλληλοι ξενιστές. Η ζημιά που προκαλείται από τον Sclerotinia sclerotiorum είναι σποραδική . Λόγω της φύσης του παθογόνου, όταν συμβούν εξάρσεις, οι απώλειες μπορεί να είναι σημαντικές.
Συμπτώματα και παρόμοιες ασθένειες:
Τα πιο γνωστά συμπτώματα είναι υδαρή κηλίδες στους καρπούς, βλαστούς, φύλλα ή μίσχους με συνήθως ακανόνιστο σχήμα. Αυτές οι κηλίδες επιμηκύνονται και το μυκήλιο καλύπτει την μολυσμένη περιοχή. Ο μύκητας εξαπλώνεται και το φυτό μεταμορφώνεται σε μια μαλακή, υδαρή μάζα. Το μυκήλιο συνήθως παράγει πολλά σκλερότια, μαύρες αναπαραγωγικές δομές που μοιάζουν με σπόρους, ένα βασικό διαγνωστικό σημάδι της ασθένειας (αυτά συνήθως σχηματίζονται μετά τον θάνατο του ξενιστή).
Κύκλος ασθένειας:
Τα σκλερότια συνήθως είναι ο βασικός τρόπος διείσδυσης. Τα σκλερότια (τα οποία σχηματίζονται σε μια κοιλότητα του βλαστού και στην επιφάνεια του καρπού) πέφτουν στο έδαφος, όπου μπορούν να επιζήσουν μέχρι και 20 χρόνια. Σε κατάλληλες συνθήκες εδαφικής υγρασίας και θερμοκρασίας και σε βάθος μικρότερο των 2,5εκ. τα σκλερότια παράγουν τα . Τα παράγουν μεγάλο αριθμό ασκοσπορίων τα οποία διασκορπίζονται στην ατμόσφαιρα και μολύνουν τα γύρω φυτά.
Καταπολέμηση:
Η χημική καταπολέμηση κατευθύνεται στα υπάρχοντα σκλερότια αλλά και στην προστασία των φυτών από μόλυνση των ασκοσπορίων. Οι καλλιεργητικές μέθοδοι αντιμετώπισης πρέπει να εφαρμόζονται με προσοχή. Βαθύ όργωμα για 2 χρόνια διαδοχικά μπορεί να <ξεθάψει> σκλερότια από το έδαφος. Η εναλλαγή καλλιεργειών έχει επίσης μικρή αξία καθώς υπάρχει μεγάλος αριθμός ξενιστών και βιωσιμότητα των σκλερότιων στο έδαφος.
