Αίτιο: Monosporascus cannonballus
Ξενιστές: Αρωματικό πεπόνι, κανταλούπα, αγγούρι, κόκκινο τριφύλλι και καρπούζι
Διάδοση και σημαντικότητα:
Η πρώτη δημοσίευση του Monosporascus cannonballus έγινε το 1970 στην Αριζόνα και έπειτα σε Ευρώπη, Ιαπωνία και Ινδία.
‘Όλες οι αναφορές στην ασθένεια του Monosporascus cannonballus προέρχονται από σχετικά ζεστές και ξηρές περιοχές του κόσμου. Τα εδάφη σ’ αυτές τις περιοχές είναι αλκαλικά και έχουν αρκετές ποσότητες αλάτων.
Συμπτώματα και παρόμοιες ασθένειες:
Τα φυτά μπορεί να μολυνθούν όταν είναι νεαρά αλλά τα συμπτώματα συχνά δεν εμφανίζονται πριν ωριμάσουν οι μίσχοι και εμφανιστούν οι καρποί. Τα φύλλα μπορούν να έχουν νεκρωτικές περιοχές. Ζημιές συχνά εμφανίζονται στις ρίζες και στα μεταγενέστερα στάδια της ασθένειας εμφανίζονται μικρά μαύρα εξογκώματα . Οι καρποί που προέρχονται από μολυσμένους αγρούς με Monosporascus cannonballusείναι συνήθως μη εμπορικοί επειδή έχουν μικρό μέγεθος, μικρή περιεκτικότητα σε σάκχαρα και εγκαύματα.
Κύκλος ασθένειας:
Ο Monosporascus cannonballus μπορεί να επιζήσει στο έδαφος για κάποιο χρονικό διάστημα. Είναι πιθανό ότι αυτό το παθογόνο μεταδίδεται όπως όλα τα παθογόνα των ριζών δηλαδή με τη μεταφύτευση των σπορόφυτων, επαναφύτευση ευπαθών φυτών σε μολυσμένους αγρούς.
Καταπολέμηση:
Δεν υπάρχει ανθεκτικότητα ούτε στο πεπόνι, ούτε στο καρπούζι. Η ασθένεια μπορεί να καταπολεμηθεί με στάγδην άρδευση και συχνές αρδεύσεις όταν τα φυτά είναι υπερφορτωμένα με καρπούς.
Κανένα μυκητοκτόνο δεν φαίνεται να είναι αποτελεσματικό αλλά τα καπνογόνα εδάφους μπορούν να είναι αποτελεσματικά.
