Προκαλών οργανισμός: Trichoderma viride
Φάσμα προσβαλλομένων:
Εσπεριδοειδή, ελαιούχοι σπόροι, καρπός σόγιας, βαμβάκι, καπνός, κάρδαμο, τσάι, καφεόδενδρο, τομάτα, καουτσούκ, ζαχαροκάλαμο, αμπέλι, ηλίανθος, δημητριακά, λαχανικά κ.α.
Συχνότητα και σπουδαιότητα :
Η Trichoderma rot προκαλεί σημαντικές ζημιές στα λεμόνια που αποθηκεύονται στους 12 °C για αρκετούς μήνες και στα πορτοκάλια στους 10ºC ή με μόνο εξαερισμό αυτόν του περιβάλλοντος.
Συμπτώματα και παραλλαγές της ασθένειας:
Ο προσβεβλημένος καρπός παίρνει χρώμα καφέ και ο μολυσμένος φλοιός παραμένει ελαστικός. Ο σάπιος καρπός έχει χαρακτηριστική μυρωδιά σαν καρύδα, η οποία διακρίνει την Trichoderma rot από άλλες μορφές σήψης. Υπό συνθήκες υγρασίας, συμπαγείς μάζες λευκού hyphae εμφανίζονται στην επιφάνεια του καρπού.
Αργότερα, ο καρπός καλύπτεται από λευκό, τραχύ μυκήλιο και κιτρινοπράσινα σπόρια. Η παραγωγή σποριών ενισχύεται από το φως. Τα αερόβια hyphae του μύκητα μπορούν να αναπτυχθούν από έναν προσβεβλημένο καρπό στην επιφάνεια ενός άλλου γειτνιάζοντος. Η ασθένεια δεν είναι σε θέση να εισχωρήσει άμεσα σε έναν υγιή καρπό, αλλά ο χυμός του μολυσμένου καρπού μπορεί να καταστρέψει την επιδερμίδα του γειτονικού του, επιτρέποντας την εισβολή του μύκητα στο σημείο της βλάβης.
Οι καλυμμένοι με μυκήλιο και σπόρια του μύκητα καρποί, πρέπει να εντοπίζονται στη συσκευασία.
Κύκλος ασθένειας:
Τα σπόρια του Trichoderma viride μπορεί να διασπείρονται με τα μόρια του χώματος, ή ο μύκητας μπορεί να μολύνει τον καρπό σε επαφή με το μολυσμένο ξύλο των αποθηκευτικών κυτίων. Για να επέλθει η μόλυνση απαιτείται μια σχετικά βαθιά πληγή. Η συχνότητα των μολύνσεων αυξάνεται με την παρουσία ελαίου από το φλοιό. Η μόλυνση μπορεί να ξεκινήσει οπουδήποτε στην επιφάνεια του καρπού, αλλά η φθορά συνήθως αρχίζει από το κοτσάνι του καρπού.
Αντιμετώπιση: Οι θερμές πλύσεις (40 °C) με βόρακα, ανθρακικό νάτριο και o-phenylphenate νάτριο, ακολουθούμενες από θεραπεία με θειοβενταζόλη, παρέχουν αποτελεσματική αντιμετώπιση της συγκεκριμένης πάθησης.
Επίσης βοηθά και η ταχεία ψύξη του καρπού, γιατί η ασθένεια δεν εξαπλώνεται από καρπό σε καρπό στους 10 °C. Ο ήδη μολυσμένος καρπός που όμως αποθηκεύεται στους 4° C, δεν ασθενεί.
Η χρήση πολυαιθυλενίου αντί για ξύλινο κυτίο αποθήκευσης για λεμόνια, εμποδίζει τη μόλυνση που προέρχεται από την επαφή με το μολυσμένο ξύλο.
