Η γαρυφαλλιά είναι ένα φυτό που καλλιεργείται πάνω από 2000 χρόνια.
Έχει πολλές ποικιλίες με πολλά χρώματα ανθέων και όλες αυτές έχουν προέρθει από τον αρχικό κλώνο με κόκκινο χρώμα. Θεωρείται το εθνικό λουλούδι της Ισπανίας. Στην Ελλάδα τα κόκκινα γαρύφαλλα έχουν το δικό τους ιδιαίτερο συμβολισμό και παραπέμπουν σε πολιτικές, κυρίως, καταστάσεις αλλά και σε αγαπημένα τραγούδια και ταινίες. Είναι φυτό πολυετές και τα σημαντικότερα είδη του είναι τα D.chinensis και D.Barbatus. Ανήκει στην οικογένεια Caryophylaceae.
Είναι φυτό διαρκούς άνθησης, αυτό σημαίνει ότι αν καλλιεργείται στον κήπο ή σε φυτοδοχεία αρχίζει την ανθοφορία την Άνοιξη και σταματά με τα πρώτα κρύα.
Είναι ανθεκτικό στο ψύχος. Χρησιμοποιείται για κομμένο λουλούδι, σε γλάστρα για διακόσμηση εξωτερικών χώρων, αυλών κλπ, για ομαδική φύτευσησε χλοοτάπητες ή σε συγκαλλιέργεια με άλλα φυτά στη δεύτερα σειρά και σπανιότερα στη τρίτη.
Η γαρυφαλλιά πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα. Ένα φυτό μπορεί να παράγει 10 -20 άνθη το χρόνο. Τα καλύτερα άνθη σχηματίζονται από τους πλάγιους βλαστούς. Τα ιδανικά εδάφη για τη γαρυφαλλιά είναι τα αμμοπηλώδη ή τα πηλλοαμμώδη με pH 6-7. Η χρήση εδαφοβελτιωτικών (τύρφη, κοπριά κ.τ.λ.) ενδείκνυται καθώς βοηθά στο καλύτερο αερισμό και στράγγιση του εδάφο
Πριν τη φύτευση καλό είναι να γίνεται ενσωμάτωση υπερφοσφωρικού λιπάσματος στο έδαφος. Η λίπανση με άζωτο και κάλιο γίνεται μετά τη φύτευση και κατά το πότισμα. Μετά τη φύτευση χρειάζεται 4-6 μήνες για τη παραγωγή ανθέων. Είναι ένα φυτό του οποίου η άνθηση επηρεάζεται θετικά από το φως και την ηλιοφάνεια.
Μια από τις πιο κοινές φυσιολογικές ανωμαλίες που μπορεί να παρουσιάσει είναι το σχίσιμο του κάλυκα. Αυτό οφείλεται στην εναλλαγή της θερμοκρασίας αλλά και στην έλλειψη βορίου. Οι κυριότεροι εχθροί της γαρυφαλλιάς είναι οι αφίδες, οι θρίπες και οι τετράνυχοι. Οι σπουδαιότερες ασθένειες που μπορούν να προσβάλουν το φυτό είναι η φουζαρίωση, η βακτηρίωση, η σήψη βλαστού, η σκωρίαση και ο βοτρύτης.
Πηγή: e-geoponoi.gr
