Αίτιο: Didymella bryonie
Ξενιστές: Καρπούζι, πεπόνι, κολοκύθα, αγγούρι,
Διάδοση και σημαντικότητα:
Ο μύκητας Didymella bryonie είναι πιο γνωστός στις νότιες Ηνωμένες Πολιτείες και στις τροπικές και ημιτροπικές περιοχές της γης. Επίσης, εμφανίζεται στην Ελλάδα και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Η είναι η πιο σοβαρή ασθένεια των πεπονιών και η πιο καταστροφική ασθένεια του φυλλώματος της καρπουζιάς. Ο μύκητας προσβάλλει τα φύλλα, το βλαστό, και τον καρπό. Τα προσβεβλημένα καρπούζια έχουν σάρκα χρώματος ανοιχτού ροζ και είναι υδαρή γεύση. Οι ζημιές διαφέρουν ανάλογα με την ποικιλία, το περιβάλλον και την περίοδο αποθήκευσης. Οι μεγαλύτερες ζημιές σε σχετικά μαλακές ποικιλίες όταν επικρατεί υγρασία κατά την περίοδο ανάπτυξης.
Η ασθένεια μπορεί να εμφανιστεί και σε εμπορικούς καρπούς, ιδιαίτερα αν η συγκομιδή έχει γίνει σε υγρές συνθήκες. Αυτού του είδους οι μολύνσεις πιθανώς να προέρχονται από τον αγρό και αναπτύσσονται αργότερα, ιδιαίτερα όταν η επιδερμίδα του καρπού έχει τραυματιστεί ή η πλευρά του καρπού έχει σχιστεί κατά τη διάρκεια της συγκομιδής.
Συμπτώματα και παρόμοιες ασθένειες:
Στα φύλλα εμφανίζονται κίτρινες ως καστανές κηλίδες, συχνά εμφανίζονται πρώτα στα περιθώρια, έπειτα επιμηκύνονται γρήγορα και τέλος ολόκληρο το φύλλο καταστρέφεται.
Οι πληγές στον βλαστό, εμφανίζονται στον φλοιό και παράγεται μια καφέ κολλώδης ουσία στην επιφάνεια. Συμπτώματα σον καρπό συχνά καταλήγουν στην δημιουργία μιας σκοτεινής περιοχής κοντά στην επιφάνεια του καρπού
Κύκλος ασθένειας:
O μύκητας ζει ανάμεσα στα φυτά σε μολυσμένα υπολείμματα (ως χλαμυδοσπόρια) και πιθανόν μέσα ή πάνω στον σπόρο. Ο Didymella bryonie μπορεί να αναπτύσσεται σε θερμοκρασίες μεταξύ 7 °C και 33 °C. Η ιδανική θερμοκρασία για την ανάπτυξη της ασθένειας είναι 20 °C για το πεπόνι και 24-25 °C για το καρπούζι. Η υγρασία είναι πιο σημαντική για την ασθένεια από ότι η θερμοκρασία. Η μεγαλύτερη διασπορά ασκοσπορίων συμβαίνει μετά από βροχόπτωση και κατά τη διάρκεια της νύχτας. Οι μίσχοι προσβάλλονται μέσω των πληγών ή από διεύρυνση των ζημιών των φύλλων. Οι καρποί προσβάλλονται είτε μέσω των πληγών είτε μέσω των λουλουδιών κατά την γονιμοποίηση.
Καταπολέμηση:
H χρήση προστατευμένου σπόρου πρέπει να είναι μια αναγκαστική διαδικασία. Αμειψισπορά (τουλάχιστον για τρία χρόνια ) με άλλα φυτά εκτός των κολοκυνθοειδών και η κατάλληλη στράγγιση του εδάφους είναι πολύ σημαντικά για την αντιμετώπιση αυτής της ασθένειας. Πρέπει να αποφεύγεται ο τραυματισμός των καρπών κατά τη διάρκεια της συγκομιδής και της αποθήκευσης. Ικανοποιητική χημική καταπολέμηση μπορεί να επιτευχθεί με την κατάλληλη εφαρμογή των κατάλληλων μυκητοκτόνων.
