Καθηγήτρια Ε. Παπαδοπούλου: Δεν πατάνε οι Έλληνες στα χωράφια !

Την ώρα που η οικονομική κρίση χτυπά με σφοδρότητα τα ελληνικά νοικοκυριά και η χώρα μας κρατάει τα σκήπτρα στα ποσοστά ανεργίας μεταξύ των άλλων κρατών-μελών της ΕΕ,

παρατηρείται ένα οξύμωρο φαινόμενο που σχετίζεται με την προσφορά χιλιάδων θέσεων αγροτικής εργασίας, εποχικών και ετήσιων, και το μηδαμινό ενδιαφέρον συμμετοχής από πλευράς Ελλήνων στην παραγωγική διαδικασία.

Αν και το φαινόμενο της απαξίωσης του γεωργικού επαγγέλματος δεν είναι τωρινό, αλλά ριζωμένο εδώ και δεκαετίες στη χώρα μας, όπως τονίζει η Ελένη Παπαδοπούλου, αν. καθηγήτρια του ΑΠΘ με γνωστικό αντικείμενο την «Πολιτική ανάπτυξης του αγροτικού χώρου», ωστόσο, η παρούσα συγκυρία το καθιστά αξιοπερίεργο.

Μεροκάματο

Το μεροκάματο στο χωράφι δεν είναι ευκαταφρόνητο. Το νόμιμο του αγρότη γης κυμαίνεται από 25 έως 30 ευρώ και συνήθως για λιγότερες από 8 ώρες εργασίας, από τις 6 το πρωί έως τη 1 το μεσημέρι. Από το μεροκάματο παρακρατείται το 10% για το λεγόμενο εργόσημο, που αφορά τους περιστασιακά απασχολούμενους. Αν και όλα δεν είναι ρόδινα ή νόμιμα, παρ’ όλα αυτά, τα 30 ευρώ, συν την ασφαλιστική κάλυψη, δεν αποτελούν δέλεαρ για τους μη έχοντες απασχόληση ή εργασία. Έτσι, η έλλειψη ελληνικών εργατικών χεριών προσφέρει πεδίο δόξης λαμπρό σε χιλιάδες αλλοδαπούς που έρχονται νόμιμα στη χώρα μας για να βρουν δουλειά στα χωράφια ή σε εργοστάσια μεταποίησης.

Κανένα ενδιαφέρον από Έλληνες

Είναι χαρακτηριστικό πως την περασμένη άνοιξη, όπως αναφέρει ο πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Νάουσας, Μάκης Αντωνιάδης, σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στην πρώην Νομαρχία Ημαθίας, κατατέθηκαν οι ανάγκες του νομού σε εργατικό δυναμικό. «Συζητήσαμε για τους αλλοδαπούς εργάτες και ζητήσαμε 9.000 για την κάλυψη των αναγκών μας, από τους οποίους εγκρίθηκαν, τελικά, περισσότεροι από 7.000. Εμείς, κατά καιρούς, έχουμε κάνει πρόσκληση ενδιαφέροντος για Έλληνες για τα χωράφια και τους συνεταιρισμούς, αλλά δεν υπάρχει κανένα ενδιαφέρον», επισημαίνει ο κ. Αντωνιάδης, αποδίδοντας τον λόγο στις δύσκολες συνθήκες εργασίας. «Δεν είναι βαριά δουλειά, πάντως, και μπορούν να την κάνουν και οι γυναίκες», συμπληρώνει ο κ. Αντωνιάδης, ενώ καταλήγει με νόημα ότι καμιά δουλειά δεν είναι υποτιμητική.

Σε πόλη της Κεντρικής Μακεδονίας, που καταγράφει υψηλά ποσοστά ανεργίας, από τις 2.500 θέσεις που ζητήθηκαν για τη συγκομιδή ροδάκινων εμφανίστηκαν 2.413 αλλοδαποί και μόλις δύο κάτοικοι της περιοχής. Έτσι, το τοπικό Κέντρο Προώθησης της Απασχόλησης κατέφυγε σε άλλα ΚΠΑ, ζητώντας με έγγραφό του εργάτες από άλλες περιοχές.

Δίνοντας το εύρος της οικονομικής έκτασης για τους εργάτες γης, ο Νίκος Κουτλιάμπας, πρόεδρος του ΑΣΕΠΟΠ Βελβεντού Κοζάνης, που έχει μεγάλη παραγωγική και εξαγωγική δραστηριότητα, τονίζει πως ετησίως οι αμοιβές για τους εργάτες γης στον συνεταιρισμό, για όλη τη σεζόν, αγγίζουν τα 2 εκατ. ευρώ. Αυτά τα χρήματα δεν πηγαίνουν σε ελληνικά χέρια, αφού, όπως λέει χαρακτηριστικά ο κ. Κουτλιάμπας, μετρημένοι στα δάχτυλα ήταν οι Έλληνες που ήρθαν για μια σεζόν και την επόμενη εξαφανίστηκαν. «Εύκολη δουλειά δεν είναι, αλλά 30 ευρώ με εργόσημο την ημέρα είναι πολλά. Νεαρά κορίτσια προτιμούν να υποαπασχολούνται με λιγοστά χρήματα παρά να μαζέψουν ροδάκινα», υπογραμμίζει και καταλήγει πως το μεροκάματο μπορεί να αυξηθεί κατά 15 ευρώ, στη διάρκεια της συγκομιδής, εάν κάποιος θελήσει να πάει άλλες τέσσερις ώρες στο χωράφι το απόγευμα.

Το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται τόσο στη Χαλκιδική, όσο και στην Πιερία. Ο πρόεδρος της Ένωσης Νέων Αγροτών Χαλκιδικής, Παύλος Γιαλαγκογλίδης, σημειώνει ότι οι συνεταιρισμοί της Χαλκιδικής, αλλά και η Ένωση είχαν βγάλει ανακοίνωση, καλώντας εργάτες γης για τα βερίκοκα και τις ελιές, αλλά στους 2.000 εμφανίστηκαν μόνο 2-3 Έλληνες. Ο κ. Γιαλαγκογλίδης κάλεσε τους νέους ανθρώπους να δουλέψουν στη συγκομιδή ελιάς, που θα αρχίσει σε δύο μήνες.

Ο Γεώργιος Λάτσιος, πρόεδρος της ΣΠΕΚΟ Βροντούς Πιερίας, μεταξύ άλλων, τόνισε ότι υπάρχει γενικότερο πρόβλημα με τους αλλοδαπούς μετακλητούς εργάτες γης, που είναι πολυδάπανη διαδικασία. Σημείωσε, ακόμη, πως στα ακτινίδια, ή στα αμπέλια εμφανίζονται Έλληνες, αλλά τα καπνά δεν τα προτιμούν, γιατί είναι πολύ σκληρή δουλειά και για αυτό  υπάρχει μεγάλη έλλειψη εργατικών χεριών.

Αλιεία

Ίδια είναι η εικόνα και στην αλιεία, όπου οι περισσότεροι αλιεργάτες κατάγονται από την Αίγυπτο ή και άλλες τρίτες χώρες που έρχονται κάθε χρόνο για να δουλέψουν, λόγω έλλειψης ελληνικών χεριών. Όπως τόνισε επαγγελματίας αλιέας, οι εισπράξεις από την ψαριά είναι 60% προς τους αλιεργάτες και 40% ο αλιέας. Καθημερινά, βάσει νόμου, πρέπει να λαμβάνουν έως και 3 κιλά ψάρια ο καθένας τους και πρέπει να τους εξασφαλίζεται στέγη, τροφή και ρουχισμός.

Το αγροτοκτηνοτροφικό επάγγελμα σε Ελλάδα και εξωτερικό

Τη δική της εξήγηση στο παραπάνω φαινόμενο δίνει η αν. καθηγήτρια του ΑΠΘ, Ελένη Παπαδοπούλου. Αυτό που επισημαίνει είναι πως από τη στιγμή που η γεωργική δραστηριότητα και το εισόδημα, το οποίο αποφέρει, δεν είναι ικανά να καλύψουν τις βιοτικές ανάγκες μιας οικογένειας, τα διαθέσιμα χέρια αναζητούν αλλού απασχόληση. «Βάζουμε μεγαλύτερη αξία στον ελεύθερο χρόνο για να τον διαθέσουμε όπως θέλουμε, παρά αξία στην εργασία και στον κόπο μας μέσα στο χωράφι με τις ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες δουλειάς», επισημαίνει.

Σύμφωνα με την ίδια, είναι επίσης ένα κοινωνικό φαινόμενο που εδράζεται στις στερεοτυπικές αντιλήψεις για το αγροτοκτηνοτροφικό επάγγελμα, οι οποίες δημιουργούν νοοτροπίες και τάσεις ζωής για γενιές. Μάλιστα, η ίδια καταλήγει λέγοντας πως ενώ στο εξωτερικό εκφράζει ένα κοινωνικό και οικονομικό στάτους, στην Ελλάδα έχει πολύ μικρή αξία, παρά το γεγονός ότι οι αγρότες διαχειρίζονται σημαντικά ζητήματα, όπως η προστασία του περιβάλλοντος και δημόσιων αγαθών, η διατροφή των ανθρώπων κ.λπ.

ypaithros.gr

 

 

Αγροτικές Ειδήσεις

Οικονομία-Πολιτική

Ανθοκομικά Φυτά

Έρευνα

Περιβάλλον

Διατροφή

Δελτία Φυτοπροστασίας

JSN Megazine template designed by JoomlaShine.com
Our website is protected by DMC Firewall!